jæja það er komið að því, strákarnir eru að fara að hjóla. En auðvita þarf að galla sig upp fyrst til að vera öruggari í umferðinni hérna sem er bæði töluvert hraðari og meiri en við þekkjum alla jafna á Miklubrautinni.
Síðan var haldið af stað, þeir hjóluðu um borgina og í framhaldi af því vestur fyrir borgina upp í fjöllin. Stefnan var tekin á Mt. Evans en það fjall er ríflega 4300 metra yfir sjávarmáli og segja fróðir menn að þetta sé hæsti malbikaði vegur í norður Ameríku. Vegurinn er tvöfaldur alla leið upp þó svo að hann þrengist örlítið þegar komið er efst á toppinn.
Útsýnið er rosalega fallegt og hægt að sjá til allra átta.
Ég og strákarnir litlu ( þeir eru reyndar ekki svo litlir ennþá) fórum keyrandi upp á fjallið sama dag og Viggi og Valdi fóru, við gátum bara ekki látið þessa lífsreynslu fram hjá okkur fara.
Við lentum í ótrúlega fjölbreyttu veðri, sól og tæplega 90 á Farenheit og alveg niður í 54 á farenheit með snjókomu og eldingum.
Hver vill ekki fara í snjókast í lok júní
Reyndar er líka mjög mikið dýralíf í fjallgarðinum, dádýr, fjallageitur, birnir, buffalar og alls konar minni dýr sem ég kann ekki alveg að segja frá. Þessi stillti sér upp fyrir strákana þegar þeir komu efst á fjallið
No comments:
Post a Comment