Þetta er borgin ...

.....til að versla í stelpur. Amsterdam, Köben, Boston og þær allar fölna miðað við þessa borg hvað það varðar. Það er alveg sama hvaða nafni það nefnist það fæst hér, allt frá ódýrum ómerkjum uppí dýrar merkjavörur og við sem þurfum aðeins stærri stærðir en stærð núll, þurfum engar áhyggjur að hafa, hér eru verslanir með vörur frá S –XXXXXXL. Við gætum þó átt í smá vandræðum með skókaupin, mér sýnist stærð 30 vera þessi miðlungsstærð sem flestar konur viðast passa í hérna megin á hnettinum.

Rétt rúmlega átta í morgun vorum við mætt í lobbýið þar sem okkar beið kynningartúr um borgina. Helstu túristas staðirnir voru skoðaðir og í lokin lét ég undan þrýstingi karlpeningsins um að fara í þetta frábæra Parísarhjól þeirra Singapor manna, ekki nema 165 metra hátt (það er töluvert hærra en þúsaldarhjólið í London) og alveg ný tekið í notkun. Það er allavega þannig í bílabransanum að maður heldur sig frá fyrstu framleiðslunni því oftar en ekki eru einhverjir gallar sem koma fram í þeirri framleiðslu. En allt gekk þetta stóráfallalaust fyrir sig, ég pínu pínu pínu stressuð fyrst þegar við fórum af stað en fyrst að fyrstu 15 mínúturnar gengu „eðlilega“ fyrir sig þá taldi ég í mig kjark til að standa upp og njóta útsýnisins.

Já, svo er ein mynd hérna af einu merkasta kennileiti borgarinnar, en það er ljónið með sporðinn. Reyndar fannst okkur fólkið sem stillti sér upp þarna miklu áhugaverðara :-)




Komið á hótelið með þrúttnar fætur og dauðþreytt eftir frábæran dag. Sundlaugin bíður, húrra húrra húrra....

Á Starbucks

já,ég gleymdi að segja ykkur frá klósettferðinni á Starbucks í Singapore, nema hvað þegar inná klósettið er komið þá er bara klósett inní í básnum og engin pappír til að þurrka bossann eftir notkun. Pappírinn er geymdur frammi og þar er stórt skilti sem segir að bannað sé að henda pappírnum í klósettið, maður verður víst að koma fram með notaða pappírinn og henda honum í ruslakörfuna frammi, mjög vestrænt ekki satt! Elísabet, það er eins gott að þurfa ekki að.....

Singapore eða er það Singapoor

Og já við erum komin til Singapore. Það er alveg ótrúlegt hvað 12,5 klukkutímar geta liðið hratt, ferðin gekk alveg ljómandi vel ef undan er skilið flugveikin sem herjaði á Ásgeir síðasta klukkutímann af ferðinni. Flugþjóninn var allur af vilja gerður að aðstoða okkur, kom með blautan klút, nýjan ælupoka (var þó svolítið tregur að taka þann sem var orðin fullur) og stórt vatnsglas sem reyndar endaði eins og það lagði sig í klofinu á mér (Ásgerði), þetta hefur sennilega verið hátt í hálfur lítri sem gusaðist yfir mig.
Eftir lendingu voru greinilega nokkrir farþegar að velta fyrir sér rennblautum rassi sem gekk frá borði, en bara svo þetta sé alveg á hreinu þá var þetta bara vatn ;-)

Þrátt fyrir að vélin hafi tekið hátt í fimmhundruð farþega var engin bið eftir farangri, heldur gekk þetta allt eins og í lygasögu. Við vorum komin uppá hótel rétt um sjöleytið og það fyrsta sem drengirnir vildu gera var að kanna sundlaug hótelsin sem er á 6 hæð, undir berum himni. Allir þeir gestir sem voru á hæðunum þar fyrir ofan (hæðir 7-23) fengu engan svefnfrið fyrir litlu íslendingunum sem skemmtu sér konunglega í lauginni.
Það er um 33° hiti hér að kvöldlagi og frekar mikill raki. Það tekur sennilega einhvern tíma að aðlagast þessu loftslagi, það er eins og maður sé með raka tusku fyrir vitunum.

Það er víst komin háttartími fyrir þreyttar húsmæður, það er smá tímamismunarugl á okkur, sem sennilega verður komið í lag strax á morgun.

Lon og Don

oohhh...við erum að sálast í fótunum. Frá hádegi á laugardag erum við búin að labba London þvera og endilanga. Dýragarðurinn var tekinn út á nokkrum klukkutímum í skínandi sól og mígandi rigningu til skiptis. Oxford og allar hinar götur mældar í fetum og hinn klassíski "sight seeing tour" tekinn í rauðum tveggja hæða strætó þar sem slegist (í orðsins fyllstu merkingu) var um sæti undir skyggni á efri hæðinni, því það rigndi hressilega rétt á meðan við fórum hringinn.
Við erum búin að koma við í "Boots" nokkrum sinnum til að sinna þörfum ferðalanganna, Ásgeir fékk hælsæri, Viðar missteig sig á hótel tröppunum, frúin er búin að fjárfesta í nokkrum flöskum af hóstamixtúru sem allar eru ódrekkandi. Ætli það virki ekki bara best að fá sér konna, hikk.
Nú sitjum við á Heathrow flugvelli og bíðum eftir að ganga um borð í vélina til Singapoor, en þangað verðum við komin á morgun um fimm leytið (seinnipartinn).

Heyrumst síðar :-)

Ferðalangarnir

Áður en haldið er af stað

já, það er sko að mörgu að huga áður en lagt er af stað í langferð. Það eru ferðamannasprauturnar, koma hundunum og elsta barninu fyrir í pössun, pakka réttu hlutunum í réttri röð í töskurnar. Muna eftir hangikjötinu og lifrapylsunni, lopasokkunum og öllu þessu óþarfa sem við tökum alltaf með okkur í ferðalög.



Planið er London, Singapoor, Cairns, Brisbane, Sidney, Auckland, Christchurch, Hongkong, London og heim. Ferðalagið mun taka um 5 vikur og það er ætlast til að maður ferðist ekki með meira en 20 kíló! Guð sé lof að við erum fjögur, því þá get ég puðast með 80 kíló plús handfarangur næstu 5 vikur, inn og út úr flugvélum, upp í lestar, inn og út úr strætó og leigubílum.



Ætlunin er að setja hér inn smá texta og myndir í ferðinni og gefa ykkur kæru vinir og ættingjar tækifæri að fylgjast með ferðinni (það er eins og við séum að fara til tunglsins). Ég vona að við verðum í Internetsambandi við og við, ég hef reyndar heyrt að það sé frekar lítið um netþjóna í henni Ástrallalíu. Þið takið viljan fyrir verkið, því að ótrúlegt en satt þá er þetta fyrsta bloggið okkar hér á heimilinu ;-)