Dagur þrjú í New Orleans

New Orleans er töluvert öðruvísi en að við höfðum gert okkur í hugarlund. Við höfuðum sé myndir af láreistum tréhúsum en þannig er bara partur af henni. Þetta er frekar óhrein borg, mikil fátækt og mikið af óreglufólki. Við hefðum þó ekki viljað missa af þessari upplifun.

Um hádegi var haldið af stað til Pensacola, en þar búa Magga og Stebbi hjá pabba hennar og Fríðu sem er systir Möggu. Fjörið hélt áfram í bílnum og í hvert skipti sem við keyrðum yfir brýr hljómaði margraddað lagið "Bridge over troubled water"

Á leiðinni stoppuðum við til að skoða USS Alabama herskipið, þar var líka hægt að skoða kafbátinn USS Drum og  flugsafn bandaríska hersins sem skemmdist töluvert í fellibylnum Katrínu sem gekk yfir svæðið fyrir nokkrum árum.  USS Alabama var smíðað 1942 og tók meðal annars þátt í lokum síðari heimstyrjaldarinnar og Kóreustríðinu. Hér er linkur inná 50 skemmtilegar staðreyndir um skipin, áhafnirnar og stríðin sem þau tóku þátt í http://www.ussalabama.com/fun_facts.php

Við komum síðan heim til Möggu um kvöldmatarleitið, þar töfraði hún fram pizzur handa okkur í kvöldmatinn og Fred pabbi Möggu hafði keypt afmælistertu sem við gæddum okkur á í dessert.

Stefnan er tekin á Kissimmee, en þar verðum við næstu vikur og eigum von á Gúu, Tóta og Hilmi Þór,  en þau verða með okkur í FIT húsinu.

Gúa, þú þarft bara að koma með tómar töskur og sólarvörn. Tóti taktu hlaupaskónna með, þeir gætu komið sér vel í búðarrápinu.  Ég er búin að græja tösku og innkaupapokapall aftan á bílinn hjá okkur.

Við hlökkum rosalega til að fá ykkur og eyða fríinu með ykkur.

Afmæli hennar Möggu

Já afmælið hennar Möggu er 28.maí og að sjálfsögðu gerðum við okkur glaðan dag. Við fórum í skoðunarferð út fyrir borgina til að skoða sveitina og sjá hvernig bómullar, sykur og tóbaks bændurnir bjuggu fyrr á öldum. Það sem var líka sérstakt við þennan stað var að bændurnir voru allir hvítir og höfðu hjá sér svarta þræla. Í dag eru flestir bændurnir svartir.

 

Á leiðinni til baka ókum við frammá "aligator" sem stóð við þjóðveginn og góndi á umferðina. "aligator" er lítill krókodíll. Draumur Róberts varð að veruleika því að hann hafði dreymt um að sjá krókodíl í sínu náttúrulega umhverfi.

Í þessar ferð okkar fundum við líka hús sem voru til sölu og gætu alveg komið til greina sem sumarhús fyrir sólþyrsta Íslendinga. Nú þurfum við bara að byrja að safna og þá getum við fjárfest í einu slíku.

Svo er nauðsynlegt að vera sinn eigin herra og geta komist á milli staða. Kosturinn við miðju húsið er að það fylgja tveir bílar, ástandið á þeim gæti verið betra en það er tiltölulega auðvelt að gera þá gangfæra.

Um kvöldið var sparifatnaðurinn tekinn fram og haldið á Hard Rock Café þar sem við fengum okkur afmælisdrykki og afmælismat. Kvöldið var frábært í góðra vina hópi.

Skál fyrir þér Magga og til hamingju með daginn, we love you

 

Á leiðinni á hótelið var tekið barrölt og Róbert prófaði "handgrenade" handsprengju á hinu ylhýra. Við hin létum rommið duga.

Timburmenn.......við erum ekki að tala um smiði

OMG.........hver af ykkur var búin að segja mér að alkahól hreinlega gufaði upp í öllum þessum hita...það má vel vera að virki á ykkur en ekki á mig.

Eftir nokkrar töflur af alkaseltser getum við gengið út í daginn, sjóðandi heitan. Það er ekki nema 35 gráður og 80´% alkahól...fyrirgefiði raki átti þetta að vera.

Við byrjuðum á því að fá okkur creólskan morgunmat sem sló rækilega í gegn hjá öllum, fullt að kolvetnum og orku sem dugði okkur fram á kvöldmat. Þá skelltum við okkur í siglingu á Mississippi ánni á gufubát, mjög gaman......drykkirnir um borð eru líka askoti góðir......ávaxtadrykkir með rommi....hikk.

Eins og áður hefur komið fram er New Orleans (borið fram með frönskum hreim) borg tónlistar. Í bátnum var boðið uppá jass frá tímum Gerswin og átti það vel við stemmninguna um borð.

vorum við búin að segja ykkur frá drykkjunum?  jú jú...það var komið

Svo var það samferðafólk okkar þarna um borð........eins og við lendum oft í þá virðumst við skera okkur úr hópnum (ég bara skil ekki af hverju). Þessi yndislega japanska 75 ára kona átti ekki orð yfir hvað þessi fjölskylda væri falleg. Hún vildi endilega búa til fyrir okkur Möggu Origami fugl og gefa okkur. Hún hafði meiri segja komið til Íslands, Reykjavíkur, gaman að þessu

Hér er hljóðfæll  sem gaman er að hlusta á

New Orleans tekin með trompi

Hitinn er rosalegur, sem þýðir bara eitt....maður verður að vera duglegur að vökva sjálfan sig, þjóðardrykkur í New Orleans er romm og við vorum dugleg að drekka það í dag. Mikið rosalega er búið að vera gaman.

Við erum búin að labba um franska hverfið "french distric" og á tímabili var alveg ljóst að við vorum komin í öfugan helming af hverfinu. Karlarnir í hverfinu gátu bara ekki haft augun af karlpeningnum í hópnum og við Magga áttu fullt í fangi með að koma þeim á réttan kjöl.  Við ákváðum að skella okkur á barinn og fá okkur Mojhito, eitthvað voru þeir sparsamir á sódavatnið þannig að drykkurinn var ekki lengi að skjótast upp í höfðið á okkur og í kjölfarið var ennþá meira gaman. Þá var komið við á kaffihúsinu Pravda en það er kommonista kaffihús sem boðið er uppá kaffi og absintu en það þótti vinsæll drykkur snemma á 20 öldinni hjá bóhemum í París. Eftir einn snaffs af absintu leið mönnum eins og þeir hefðu neytt hugvíkunarefna.

New Orleans er borg lystisemda hvort sem talað sé um mat, drykk eða skemmtun. Skrúðgöngur eru svo til daglegur viðburður og við stóðumst ekki mátið og keyptum okkur grímur til að taka þátt í einni slíkri. Ekki þurftum við að bíða lengi eftir næstu göngu, ung brúðhjón sem gista á sama hóteli og við héldu eina eftir kvöldmatinn, allir gestirnir í brúðkaupinu og aðrir sem vildu taka þátt gengu frá hótelinu undir lúðrablæstri og taktföstum trommuslætti.

Komið að háttatíma...heyrumst á morgun

Fundin

Við erum komin á áfangastað okkar New Orleans, við byrjuðum á því að fara út á flugvöll og sækja Róbert en hann kom fljúgandi frá Chicago. Sjáið hvað hann lítur alltaf vel út drengurinn.

Stebbi og Magga eru líka komin og er stefnt á að taka túristadaga hér í borg tónlistar svarta mannsins, ásamt því að borða á okkur gat......

.......eitt verkefni gengur þó fyrir en það er að kaupa snúru til að geta sett myndir inná bloggið....einhver tók ranga snúru með ferðalagið við getum að minnsta kosti notað hana til að hlaða vegg.

Safnadagur

jú jú....ennþá á íslenska tímanum. Nú vorum við vöknuð rétt rúmlega 6, þetta er allt í rétta átt.

Dagurinn fór í að skoða nokkur söfn og þekkt minnismerki. Við fórum í "Natural History Musem" kannski betur þekkt sem safnið í myndinni "Night at the musemum". Frábært safn bæði fyrir unga sem mjög unga. Næst var farið í safn um Sögu Bandaríkjanna, þar er hægt að fræðast um hvernig sagan hefur farið höndum um íbúa landsins (sem flestir eru aðkomumenn, lítið rætt um frumbyggja á þessu safni).  Þegar komið var að hádegi var komin tími til að komast út undir bert loft og stefnan tekin á minnismerki um Abraham Lincoln, hver þekki það ekki?  Þið vitið hvíti risinn í stólnum í súluhúsinu.

Hitinn að nálgast 30 gráður.....það talaði enginn um að þetta yrði eins og bakaraofn....djö.. hvað er heitt. Það er þó ekki útilokað að eitthvað af mörinni leki í þessum aðstæðum. Nú vorum menn búnir að labba sig upp að hnjám þannig að það var splæst í leigara til að koma þreyttum, sveittum og fótafúnum fjölskyldumeðlinum á næsta safn. "Air and Space museum" var næst á dagskrá, mjög flott safn með miklum fróðleik og skemmtun. Þar var hægt að sjá allt draslið sem sagt er að hafi verið notað við myndatöku þegar menn lentu á tunglinu (eða var það tekið í myndveri?), fyrstu flugvélarnar og sögu flugsins til okkar dags.

Næst var stefnan tekin á safn sem kallast "Spy museum", Njósnarasafnið. Við ákváðum að taka þátt í leik sem boðið var uppá og fólst hann í því að leysa/finna út og njósna um nokkra aðila sem áttu í viðskiptum með kjarnavopn. Við lentum í ýmsum uppákomum, festumst í lyfti, brutumst inná á skrifstofu og þurftum að rannsaka hana hátt og lágt í leit að upplýsingum sem gátu leyst gátuna. Við þurftum að flýja af vettvangi á flutningabíl og fela okkur í "safehouse" áður en okkur var bjargað af þaki húsins í þyrlu. Því miður mátti ekki taka myndir þannig að þið verðið að láta ímyndunaraflið aðstoða ykkur við að fullkomna frásögnina.

Dagurinn endaði svo við minnismerki Iwo Jima, en sá atburður er kveikjan að myndinni "Flags of our fathers" sem Clint Eastwood leikstýrði og tók að hluta til upp á Íslandi. Minnismerkið er af 6 hermönnum að reysa fána bandaríkjamanna í Iwo Jima fjallinu 23.febrúar 1945. Þetta var einn blóðugasti bardagi sögunnar þar sem 6800 bandaríkjamenn og 23.000 japanir fórust.

Morgundagurinn verður notaður í keyrslu áleiðis til New Orleans, en þar munum við hitta Róbert, Möggu og Stebba. Húrra húrra......við hlökkum til.

Dagur tvö í Washington

Ég er ekki frá því að við séum enn á íslenska tímanum því við vorum vöknuð fyrir klukkan 6 í morgun eftir stuttan nætursvefn.  Ég vil ekki meina að þetta sé aldurinn, heldur var „Air condisionið“ aðeins að stríða okkur, tilfinninging var líkari gufubaði en svefnherbergi J

Við byrjuðum daginn á því að leita uppi Walmart, þar sem við ætluðum að kaupa okkur „garmin“ tæki til að komast á milli staða án stóráfalla.  Kvöldið í gær ýtti einmitt undir þá ákvörðun. Fyrst að við vorum á annað borð komin í Walmart var ekki annað hægt en að versla örlítið inn, einn til tveir pakkar af "Fruit loops", mjólk, ávaxtadjús og að sjálfsögðu 1 lítri af ís (með kökudegi), plastglös og skeiðar, hungrið hreinlega að drepa mann. 

Fórum pakksödd og heilsuðum uppá 44 forseta Bandaríkjanna,  Barack Obama, því miður var hann ekki á svæðinu þar sem hann hefur fullt í fangi með að hafa ofan fyrir evrópsku stjórnmálamönnunum sem eru gestir hans þessa daganna í Chigago. Við náðum hins vegar ágætum myndum af fábrotna húsinu hans sem stundum er kallað Hvíta húsið. Hitinn í borginni er hærri en snjóhvítir íslenskir ferðamenn eiga að venjast, svitinn svoleiðis lekur af mönnum og konum, hælsæri, tásæri og hálssæri eru farin að leika menn grátt. Sem betur fer er ekki langt í næsta apótek, en það er eins og allt annað hér risastórt og plástrarnir eftir því.

Kvöldinu var síðan varið á "Cheesecake factory" Ostaköku verksmiðjunni en þaðan fóru allir saddir og sælir frá borði. Myndirnar sem hér fylgja eru meðal annars af einu góðu hláturskasti sem reið yfir borðið þegar líða tók á máltíðina........

Afmæli í Washington

Eftir 6 klukkutíma flug var loksins lent á Dulles Airport. Það tók nokkra stund að komast í gegnum útlendingaeftirlitið en að sjálfsögðu flugum við í gegn með allan bjórinn, harðfiskinn og súkkulaðið.

Þegar komið var í bílaleiguna var okkur strax vandi á höndum. Stúlkan í afgreiðslunni þurfti endilega að bjóða okkur að "upgrate" bílinn og okkur stóð til boða að fá stærstu gerð af jeppa. Eftir að hafa farið út á plan, skoðað gripinn var ákvörðun tekin um að halda okkur við fjölskyldugáminn, hann var örlítið minni og þarf ekki trukkastæði.  Hótelið er í miðri borginni þannig að það tók okkur rúman klukkutíma að komast á réttan stað......smá út úr dúr en ekkert til að hafa áhyggjur af....við komumst allaf á leiðarenda.

Hótelið er geðveikt flott og RISA stórt, ég upplifði í augnablik senu úr "Shining" með Jack Nicholson þegar við gengum eftir endalausum göngum hótelsins sem aldrei ætluðu að taka enda. Myndir af herlegheitunum koma á morgun eða sunnudag á bloggið.

Takk fyrir allar afmæliskveðjurnar krúttin mín, það er alveg ótrúlegt hvað flakk um tímann getur yngt mann. Ef einhver hefur hefur lent í vandræðum með að koma pakka til mín þá verður tekið við pökkum við heimkomu :-)

USA hér komum við........

Kæru vinir, nú er komið að því að krúsa um Bandaríki norður Ameríku. Áhersla verður lögð á suðurríkin en að sjálfsögðu byrjum við á því að heilsa uppá forsetann Obama og hans fínu frú.

Þaðan mun leið liggja til suðurs og verður næst tekið hús á tónelskum íbúum New Orleans. Einnig verður alveg örugglega bragðað að matnum hjá þeim sem þykir víst einstaklega bragðgóður. Þaðan verður stefnt til austurs á Florida skagann og munum dvelja á honum í 3 vikur. Þaðan mun leiðin liggja til norðurs til Washington til að klára að tæma verslanirnar áður en haldið verður heim.

Við munum halda úti stuttum pistlum á meðan ferð stendur og mun það vonandi veita ykkur ánægju og ylja ykkur um hjartarætur.

Hin fimm fræknu