Erum núna stödd í Savannah sem er frægur draugabær í Georgiu. Líkbílar á hverju götuhorni og mikil suðurríkjastemming. Við fyrir mistök lentum inní í fátæka hverfinu og satt best að segja leið okkur frekar illa. Áttum von á hverju sem var en sluppum ósködduð út.
Á leiðinni til Savannah drap bílinn á sér á hraðbrautinni (75 mílna hraða) og stýrið læstist.....shitttttt....hvað mér brá. Eina sem mér datt í hug var að skella bílnum í hlutlausan, en ekki vildi betur til en að hann hrökk í bakkgírinn.....einmitt....þetta er nýr bíll og ég hefði getað stútað gírskiptingunni á svipstundu fyrir utan það að fjölskyldan var í bráðri hættu. Betur fór en á horfðist enda er ég ágætis bílstjóri þegar bílarnir eru í gangi.
Við komuna til Savannah fórum við og fengum okkur að borða og eins og venjulega vorum við spurð hvaðan við værum og hvaða tungumál við værum að tala. Þegar Viggi svaraði varð afgreiðslustúlkan sem hafði haft mikinn áhuga á okkur mjög skrítin í framan, augun á henni stækkuðu og stækkuðu og svipurinn á henni færðist úr því að vera þjónustulundað bros í skelfingu. Það var kviknað í (þetta er ekki grín) en sem betur fer fyrir utan staðinn. Áður en við gátum snúið okkur við hljóp meiri hluti starfsmannanna út á bílastæði til að reyna að slökkva eldinn. Allar fötur sem til voru í eldhúsinu voru fylltar af vatni og starfsmennirnir reyndu eins og þeir gátu að slökkva eldinn sem logaði glatt í gróðrinum fyrir utan húsið. Það hefði getað farið illa ef slökkviliðið hefði ekki verið svona fljótt á staðinn. Myndir verða settar inn síðar af stæltum slökkviliðsmönnum við störf.
Það er aldrei lognmolla í kringum okkur.
1 comment:
Magga hringdi! Bara að láta vita :)
Post a Comment