Seinni daginn okkar í Kaikoura fórum við og hittum "Márana" (Maori) og nudduðum saman nefjum. Þetta var alveg ótrúlega skemmtileg ferð og ekki síður fróðleg. Við gengum í gegnum skóginn með þeim og fengum að smakka te sem þeir segja að sé allra meina bót....allavega var regnboginn mjög fallegur. Bara muna að nota bara laufblöðin sem eru með götum í eftir skordýrin, því þau eru best í teið. Við lentum í söngkennslu og munum halda smá sýnikennslu þegar við komum heim í Márasöngvum "Manawatu".....Viggi er að gera alla brjálaða á æfingum...Keltar það er komið nýtt lag í safnið!
Við fórum í heimahús og þar þurftum við að syngja lagið (sýna hvað við vorum klár), því næst kynntum við okkur að hætti Mára og að sjálfsögðu vorum við búin að fá ný nöfn og að lokum var okkur boðið kaffi og meðlæti (eins gott því að við vorum aðframkomin af hungri, eins og venjulega).
Eftir að hafa núið saman nefjum í kveðjuskyni var lagt af stað til Christchurch sem er síðasti áfangastaður okkar hér á Nýja Sjálandi. Fyrir þá sem hafa áhuga, þá býr söngkonan Hera Hjartardóttir (þessi með andlits tattúið) hér. Hannes býr líka hérna.
2 comments:
Þeir Maorar sem ég hef kynnst hafa verið yndislegt fólk, örugglega rosalega gaman að kynnast siðum þeirra og venjum nánar. Var ykkur líka sýndur 'haka' dans? Þeir geta verið ansi vígalegir:-) Góða ferð til Christchurch!
þið verðið sko pottþétt látin syngja fyrir okkur þegar þið komið á pollamótið. Kannski bara á setningunni ha ha Bestu kveðjur Odda Bára og co!
Post a Comment