Eftir heimsóknina hjá forsetunum héldum við lengra upp í fjallið til að skoða stærsta fjallaskúlptur heims, Sturlaða hestinn (e.Cracy horse). þetta verk hefur verið mjög lengi í vinnslu og er varla hálfnað þar sem forsvarsmenn (þriðji ættliður) vilja ekki þiggja opinbert fé til að halda verkinu áfram. Þau fjármagna framkvæmdina með því að selja aðgangseyri inn á svæðið og skipulagða ferðir á fjallið.
 |
| Svona lítur þetta út í dag |
 |
| En svona á verkið að líta út........ |
 |
| ......nei djók.....svona á listaverkið að líta út í framtíðinni |
Einhverra hluta vegna var okkur ekki gert að greiða aðgangseyri þegar við komum á svæðið, frúin í miðasölunni var afar þakklát fyrir að við skyldum koma og sagði okkur að athöfnin myndi byrja klukkan 3. Við gengum inní fyrsta salinn, þar var verið að raða upp stólum en við pældum ekkert í því, héldum för okkar áfram um safnið en áður en við gátum klárað að skoða alla salina þá stóðum við andspænis líkkistu........já við erum ekkert að grínast.....ástæðan fyrir því að við greiddum ekkert inná svæðið var að þeir héldu að við ætluðum að vera viðstödd jarðaförina. En þar sem við þekktum viðkomandi ekki neitt, vissum ekki hvort um var að ræða konu eða karl,runnu á okkur tvær grímur. Við gátum tekið til fótanna og hlaupið út eða tekið þátt í athöfninni. Við sendum Viðar inn til að kanna hver var í kistunni, það var auðvelt þar sem það er til siðs að hafa glugga á kistunni hér í Ameríkunni. Viðar kom pollrólegur til baka, í kistunni hvíldi eldri kona, eiginkona mannsins sem byrjaði á verkinu.......ótrúlegt hvað lendum oft í óvæntum uppákomum.


Eftir langann dag, jarðaför og fjallaklifur var haldið heim á leið og strákarnir gerðu sig klára í afmæliskvöldmatinn á meðan við Odda fórum í Vallabúð til að undirbúa kvöldið.
Kvöldið endaði svo í Harley Davidson veislu en hún var haldinn á hótelinu okkar til heiðurs afmælisbarninu honum Valda okkar :-)
Skál!
No comments:
Post a Comment